ΚΑΡΥΤΑΙΝΑ - Προορισμός για όλες τις εποχές!

"Καρύταινα το Τολέδο του Μοριά"

Μετά από μια γεμάτη μέρα με χιλιόμετρα, φθάσαμε κατά τις 8 το βράδυ στην Καρύταινα.

Περνώντας την διασταύρωση, στην είσοδο του χωριού συναντάς το νέο κόσμημα του νομού μας, το ξενοδοχείο “Πελασγός”.

Στην ρεσεψιόν μας υποδέχτηκε χαμογελαστή η οικοδέσποινα Δήμητρα Χαλδούπη και ο αγαπητός σύζυγός της Γιώργος Κοτέλος. Παιδιά αξέχαστων και εξεχόντων συμπατριωτών μας, του Βασίλη Κοτέλου που είχε για πολλές δεκαετίες το ένα από τα δύο ταξί της κοινότητας και του Θύμιου και Ιωάννας Χαλδούπη,

Το τζάκι στην όμορφη και μεγάλη σάλα καίει ήσυχα και ζεσταίνει τον ήδη ζεστό χώρο από τους φιλόξενους ιδιοκτήτες και τα ευγενικότατα παιδιά τους την Φωτεινή και τον Βασίλη που σερβίρουν με σεβασμό και με χαρά τους πελάτες.

Η μουσική παίζει χαμηλά δημιουργώντας μια γλυκιά ατμόσφαιρα καθώς έρχονται στο τραπέζι τα καλομαγειρεμένα φαγητά και οι φρέσκες σαλάτες με φέτα Ελληνικού από το τυροκομείο του Κουρουνιώτη.

Και για επιδόρπιο, γλυκό κουταλιού κυδώνι από τη γιαγιά φτιαγμένο με μεράκι και συνοδευόμενο με στραγγιστό γιαούρτι.

Στο σαλόνι συναντήσαμε τον δημοσιογράφο της τηλεόρασης του Άλφα, τον Νίκο Μάνεση με πολυμελές συνεργείο, οι οποίοι είχανε γυρίσματα για τηνεκπομπή 60' ΕΛΛΑΔΑ. Προσηνής μας είπε το λόγο που βρισκόταν στα μέρη μας και μπορείτε να δείτε την Τετάρτη 11 του Δεκέμβρη, 15 λεπτά πριν τα μεσάνυχτα.

φωτό: Πέτρος Αϊβαλής

Ακόμη, συναντήσαμε συμπατριώτες να ξεκουράζονται από τον κάματο της ημέρας και τις σκληρές εργασίες της υπαίθρου, αλλά και ένα συμπαθέστατο ζευγάρι που πρώτη φορά επισκέπτονταν την Καρύταινα και είναι ενθουσιασμένοι, όπως μας είπε ο πρόσχαρος κύριος, κάτοικος Βοστώνης, μαγεμένος όμως από το χωριό μας.
Λοιπόν, ένας οικονομικός και αξιόλογος για πολλούς λόγους, κι αν θέλετε μέσα σ' αυτούς "εθνικής σημασίας", προορισμός είναι ο παραπάνω.

Με βάση την Καρύταινα, μετά από ένα πλούσιο πρωινό που θα απολαύσετε, μπορείτε να επισκεφθείτε κοντινές θαυμάσιες τοποθεσίες και οπωσδήποτε το Ψάρι Τρικολώνων, όπου είναι η "Αρκαδιανή" ένα άλλο στολίδι και πρότυπο ανθρώπινης δημιουργικότητας.

Παρασκευάς Σ. Αϊβαλής

http://troxos-zoi.blogspot.gr
email: parisaivalis@gmail.com

______________
*προδημοσίευση από την εφημερίδα "Αρκαδικό Βήμα" αρ. φύλλου 250

Το παράδειγμα της «Αρκαδιανής»

Παραδοσιακά  προϊόντα

του Δημήτρη Μπούτου

Στα βουνά της Γορτυνίας, στο νοητό τρίγωνο που σχηματίζουν ηΒυτίνα, η Στεμνίτσα και η Καρύταινα, βρίσκεται "η Αρκαδιανή",μία μικρή βιοτεχνία που, εδώ και 10 χρόνια, παράγει τα καλούδια που επί δεκαετίες οι νοικοκυρές της Αρκαδίας συνήθιζαν να ετοιμάζουν στα σπίτια τους: χυλοπίτες, γλυκά του κουταλιού, σκαλτσούνια, γλυκό και ξινό τραχανά. Ομοίως σήμερα οι νεότερες, άξιες γυναίκες της περιοχής, κρατούν ζωντανή την παράδοση, αφού από τα χέρια τους παράγονται όλα τα ντόπια προϊόντα. Η ψυχή της βιοτεχνίας βρίσκεται στην είσοδο του ορεινού, αλλά ουδόλως βουνίσιου ως προς την ονομασία του, χωριού Ψάρι, όπου, σε εγκαταστάσεις περίπου δέκα στρεμμάτων, αναβιώνουν η τοπική γαστρονομία και οι «γεύσεις των γιαγιάδων».

Η "Αρκαδιανή" δεν εξαντλείται όμως στην παραγωγική τούτη βιοτεχνία - αυτή είναι μόνο ένα μέρος ενός μεγαλόπνοου σχεδίου που τέθηκε σε εφαρμογή το 2004, όταν μία ομάδα ντόπιων, υπό τον συντονισμό του εμπνευστή Μάκη Παπούλια, δημιούργησαν έναν πολυχώρο με σκοπό να αναδείξουν την αρκαδική παράδοση. Την ξεχωριστή μονάδα συνθέτουν ένα εστιατόριο αφιερωμένο στις πατροπαράδοτες γεύσεις του τόπου και την εποχική μαγειρική, καθώς και ένα μουσείο με πλουσιότατες συλλογές βιβλίων, σκευών και μικροεργαλείων από τις παλιοκαιρίσιες κουζίνες της ευρύτερης περιοχής. Άλλωστε στόχος της επιχειρηματικής αυτής πρωτοβουλίας ήταν, και συνεχίζει να είναι, η διάσωση εν γένει του αρκαδικού τρόπου ζωής και όσων τον χαρακτηρίζουν: μέτρο και απλότητα.

Μαγειρέματα σπιτικά, βασισμένα στα ντόπια υλικά και σύμφωνα με τις παραδοσιακές συνταγές - χωρίς ωστόσο η παράδοση να γίνεται «στενός κορσές», όπως χιουμοριστικά αναφέρει το μανιφέστο της βιοτεχνίας: βότανα συνήθη μεν, όπως ρίγανη, θυμάρι και δεντρολίβανο, που κουβαλούν όμως βουνίσιες, όλο φρεσκάδα μυρωδιές αλλά και τολμηρότεροι συνδυασμοί όπως οι πράσινες ελιές διατηρημένες σε ρίγανη και πάπρικα.

Ξεχωριστή μνεία αξίζει στα ζυμαρικά, το, τρόπον τινά, ντόπιο comfort food: ο ταπεινός αλλά τόσο ευωδιαστός τραχανάς, γλυκός και ξινός, καθώς και οι άρρηκτα συνδεδεμένες με την περιοχή χυλοπίτες - δύο είδη που δεν έφυγαν ποτέ από την αρκαδική μαρμίτα.

Εξίσου εμβληματικά για τη βιοτεχνία οι μαρμελάδες και τα γλυκά του κουταλιού: φιρίκι, νεράτζι, περγαμόντο, κυδώνι- μήλο, φτιαγμένα με πρώτες ύλες από τοπικούς παραγωγούς, που ακούγονται απλά στη σύλληψη αλλά αποδεικνύονται μεγαλειώδη στη γεύση, με δεμένο σιρόπι και λιμπιστερή όψη. 

Οι εκλεκτές νοστιμιές της Αρκαδιανής δεν τελειώνουν εδώ: σκαλτσούνια, καρυδοκουραμπιέδες, μουστοκούλουρα, μέλι και λικέρ. Κύριο μέλημα της βιοτεχνίας η διατήρηση των αυθεντικών γεύσεων αλλά και της υψηλής ποιότητας, που επιτυγχάνεται μέσα από ένα αυστηρό σύστημα διασφάλισης τροφίμων. Σημειώνονται παράλληλα τα πρώτα εξαγωγικά της βήματα - η υψηλή ζήτηση των προϊόντων δικαιώνει στο έπακρο τους εμπνευστές της και, ασφαλώς, την αγάπη τους για τον γενέθλιο τόπο. Από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία της μονάδας ο λαχανόκηπος, όπου καλλιεργείται το μεγαλύτερο μέρος των προμηθειών του εστιατορίου ενώ φιλοξενείται αντιπροσωπευτικό δείγμα από φυτά και άνθη της Πελοποννήσου.

Παράλληλα το Ψάρι, εξαιτίας της μονάδας αυτής, μετατρέπεται σε χωριό - πρότυπο με σοφές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, αυξανόμενες θέσεις εργασίας και τοπική οικονομία που συνεχώς ενισχύεται. Αλλά και σε σημείο με ιδιαίτερο πολιτισμικό ενδιαφέρον, με τις εντός της μονάδας εκθέσεις ζωγραφικής, θεατρικές παραστάσεις καθώς και τα γαστρονομικά φεστιβάλ παραδοσιακού φαγητού να αποτελούν συνήθεις εκδηλώσεις. Αν το καλοσκεφτούμε, η πρωτοποριακή αυτή επιχείρηση αποτελεί μία ηχηρή αναπτυξιακή πρόταση τόσο για την Αρκαδία όσο και για τις, ουκ ολίγες, ανά την χώρα περιοχές μας με αξιοσημείωτη γαστρονομική παράδοση.

Περισσότερα γύρω από τα προϊόντα και την εμπνευσμένη δράση του κέντρου γεύσεων και σπιτικής μαγειρικής "Αρκαδιανή" θα βρείτε στην ενημερωμένη ιστοσελίδα του.

____________________
http://arkadika-proionta.blogspot.gr/

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ -

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ
Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του National Geopraphic

Πάρης 2013 - Φθινόπωρο

Φιλάνθη η κόρη της Καρύταινας

HD. Η Αφή της Φλόγας στα Λυκαια 2013 - Η παρέλαση των Αθλητών - Οι Ιέρει...

HD VIDEO By DeepGreece.
ενα Βιντεο απο την αναβίωση των λυκαιων αγώνων του 2013. 
Η παρέλαση των Αθλητών, η αφη της Λυκαιας φλογας, Η είσοδος των Ιερειών και η έξοδός τους απο το Στάδιο του Ναού του Διός στο Λύκαιον Όρος.
The games of Lykaia at Arcadia, are older by at least 300 years to the Olympics. Many believe to be the first sports games in the world. There were contests for literature, poetry, rhetoric, music, As per many other arts.

Νίκος Ξυδάκης, Φιλάνθη... Η κόρη της Καρύταινας!

Το τραγούδι "Η κόρη της Καρύταινας", περιλαμβάνεται στο έργο του Νίκου Ξυδάκη "Κάϊρο, Ναύπλιο, Χαρτούμ" 1989, σε στίχους του Θοδωρή Γκόνη. Η Καρύταινα είναι χωριό της Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένη σε κορυφή λόφου γύρω από το μεσαιωνικό κάστρο. Βρίσκεται στο χώρο της αρχαίας Βρένθης.
Διακρίνεται ιδιαίτερα για τον μεσαιωνικό της χαρακτήρα που της προσδίδουν τα σπίτια, το κάστρο και οι βυζαντινού ρυθμού εκκλησίες. Είχε ακμάσει το 13ο αιώνα επί φραγκοκρατίας, καθώς ήταν πρωτεύουσα μίας από τις βαρονίες των Φράγκων. Στη γαλλική παραλλαγή του Χρονικού του Μορέως αναφέρεται ως Caraintaine. Τα πρώτα χρόνια της Φραγκοκρατίας, την βαρονία της την κατείχε η οικογένεια των Ντε Μπρυγιέρ. Μάλιστα, ο Ούγος Ντε Μπρυγιέρ οχύρωσε τον λόφο δίπλα στην πόλη, εκεί όπου υπήρχαν τα ερείπια της αρχαίας Βρένθης. Το εντυπωσιακό και ισχυρό κάστρο της Καρύταινας προσέδωσε στην πόλη στρατηγική σημασία και την ασφάλισε αποτελεσματικά. Αργότερα, η Καρύταινα πέρασε στην εξουσία του Δεσποτάτου του Μορέως και πιο μετά σ' αυτήν των Οθωμανών, το 1461. Στην τουρκοκρατία παρέμεινε σημαντικό εμπορικό κέντρο, που κατέλαβαν το 1821 οι Έλληνες. Το 1826 χρησιμοποίησε ο Κολοκοτρώνης το κάστρο της ως ορμητήριο κατά του Ιμπραήμ και ως καταφύγιο των γυναικών και των παιδιών.
Σημείωση: Δημήτρης Τσαρμπόπουλος γεννήθηκε το 1924 στην Καρύταινα Αρκαδίας από τον Γιάννη Δημ. Τσαρμπόπουλο και την Σταυρούλα Αντ. Μπακογιάννη. Εκτελέστηκε, σε ηλικία 17 ετών, από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής το 1941, στον Άγιο Φλώρο Μεσσηνίας.